:: Instytut Kościuszki - 2007 ::

(English version)

Celem projektu Partnerstwo Wschodnie w kontekście Europejskiej Polityki Sąsiedztwa i agendy Grupy Wyszehradzkiej, a także towarzyszącej mu międzynarodowej publikacji jest podsumowanie działalności V4 i polskich, czeskich oraz węgierskich starań w inaugurację Partnerstwa Wschodniego, a także zaprezentowanie przyszłych celów polskiej prezydencji w UE w aspekcie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa i polityki rozszerzenia UE, a także realizacji założeń Partnerstwa Wschodniego.

pobierz publikację "Partnerstwo Wschodnie w kontekście Europejskiej Polityki Sąsiedztwa i agendy Grupy Wyszehradzkiej"

(http://www.visegradfund.org/).

Projekt jest realizowany w partnerstwie z wiodącymi europejskimi think tankam:

W 2011 r. Polska przejmie Prezydencję Rady Unii Europejskiej. Cele oraz priorytety Prezydencji powinny być ustalone na poziomie decyzji politycznych oraz konsultacji międzynarodowych bazując na wspólnym doświadczeniu zarówno UE jak i Grupy Wyszehradzkiej (V4). Podjęcie decyzji jakie priorytety powinny zostać promowane podczas Prezydencji UE wiąże się z uzyskaniem poparcia pozostałych państw członkowskich Unii.

Instytucje pozarządowe (NGOs) w tym przede wszystkim -think tanki prowadzące tzw. dyplomację publiczną w zakresie aktualnych oraz istotnych tematów, wspierają współczesną debatę publiczną. Dlatego zaangażowanie europejskich NGOs w inicjatywę Partnerstwa Wschodniego wesprze zarówno merytorycznie jak i społecznie administracje krajowe oraz unijną.

Aby Partnerstwo Wschodnie, jako jeden z priorytetów polskiej Prezydencji zostało umieszczone na agendzie UE musi być w 2010 r. konsekwentnie lobbowane na różnych polach: politycznym,  pozarządowym oraz społecznym. Zaangażowanie oraz wzmocniona współpraca między NGOs oraz pomiędzy NGOs, a administracją publiczną spełni w tym przypadku podwójną rolę: informacyjno-konsultacyjną, a także wpłynie na wzrost zaangażowania społecznego w wydarzenia Prezydencji oraz bieżące wydarzenia agendy UE.

Odbiorcami publikacji, wydanej w styczniu 2010 r., są liderzy opinii publicznej, przedstawiciele mediów, organizacji eksperckich, przedstawiciele administracji publicznej i samorządowej, decydenci, studenci, w Polsce, Czechach oraz Węgrzech. Autorami artykułów są eksperci z wiodących polskich, czeskich oraz węgierskich think-tanków, które posiadają praktyczne doświadczenie w pracy naukowej dotyczącej zagadnień Polityki Rozszerzeniowej UE, Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, czeskiej oraz polskiej Prezydencji w UE:

Przemysław Żurawski vel Grajewski - dr, adiunkt na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologii Uniwersytetu Łódzkiego, profesor wizytujący Białoruskiego Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego w Wilnie. Ekspert EPP-ED w Parlamencie Europejskim odpowiedzialny za monitorowanie polityki wschodniej UE - Białoruś, Ukraina, Rosja, Mołdawia (2005-2006); pracownik badawczy Centrum Europejskiego Natolin, wykładowca na Uniwesytecie Łódzkim; członek Instytut Europejskiego w Łodzi (1996-2001). Sprawował stanowisko w Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Integracji Europejskiej i Pomocy Zagranicznej (1995-1996), w Biurze Ministra Obrony Narodowej ds. Planowania Polityki Obronnej (1992)

Krzysztof Szczerski - dr nauk humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego; Wicedyrektor Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ, politolog, ekspert w zakresie integracji europejskiej, polityki regionalnej oraz administracji publicznej. Współpracownik Kancelarii Prezesa Rady Ministrów RP (1998 - 2000), w latach doradca ministra zdrowia RP (1999 - 2000); Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP (2007), Podsekretarz Stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej (2007 - 2008).

Agnieszka Legucka - dr auk humanistycznych, absolwentka Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego oraz Studiów Wschodnich UW; obrona doktoratu (Miejsce i rola wschodniego wymiaru w polityce bezpieczeństwa Unii Europejskiej i NATO) w styczniu 2005 r.; adiunkt w Katedrze Europeistyki INH Akademii Obrony Narodowej w Warszawie i Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego w Kielcach, filia w Piotrkowie Trybunalskim, trener szkoleń Strategic Economy and Security Needs Exercises (SENSE), organizowanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w ramach polskiej pomocy dla krajów w trakcie transformacji. Autorka artykułów i książek na temat polityki wschodniej Unii Europejskiej oraz polityk zagranicznych i bezpieczeństwa krajów Wspólnoty Niepodległych Państw.

David Kral - ukończył prawo na Uniwersytecie Karola w Pradze, od 2000 r. dyrektor EUROPEUM Institute for European Policy; wykładowca na Uniwersytecie Administracji Publicznej i Stosunków Międzynarodowych w Pradze oraz na Uniwersytecie Karola. Sprawował funkcję członka grupy doradczej Ministra Spraw Zagranicznych oraz Premiera Węgier podczas prac Konwentu w Sprawie Przyszłości Europy oraz Konferencji Międzyrządowej 2003/2004, a także przed oraz podczas czeskiej Prezydencji w 2009 r. był członkiem grupy doradczej Wicepremiera ds. Unii Europejskiej.  Jest członkiem PASOS (Policy Association for an Open Society) zrzeszającej think tanki oraz instytuty z Europy Środkowo-Wschodniej oraz nowych niepodległych państw. Główne obszary badawcze: instytucje UE, rozszerzenie oraz relacje zewnętrzne UE, Wspólna Polityka  Zagraniczna i Bezpieczeństwa UE oraz relacje transatlantyckie.

Andras Racz- dr historii nowożytnej (2008), ukończył Uniwersytet Eötvös Loránd w Budapeszcie. Obecnie pracuje w Instytucie Studiów Strategicznych i Obrony na Uniwersytecie Obrony Narodowej im. Zrínyi Miklós; obszary badawcze: Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa UE wobec Europy Wschodniej, polityka rosyjska i post-sowiecka.

 

NAJWAŻNIESZE FAKTY:

Partnerstwo Wschodnie jest polsko-szwedzką inicjatywą powstałą w ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (EPS) oraz polityki rozszerzenia UE. Partnerstwo ma na celu zbliżenie do procesu integracji te państwa, które z uwagi na polityczną oraz ekonomiczną destabilizacje nie podpisały z UE Układów Stowarzyszeniowych (Armenia, Azerbejdżan, Gruzja, Mołdawia, Ukraina oraz Białoruś). Partnerstwo Wschodnie powinno spełnić podobna rolę jak Grupa Wyszehradzka - pokazać, że wspólne inicjatywy wpływają na lepszą integracje państw wewnątrz grupy oraz szybsze i efektywniejsze dostosowanie do wymogów UE, wiążące się z przyjęciem acquis communautaire oraz wieloma krajowymi reformami. Dlatego dla nowych państw członkowskich Europy Środkowo Wschodniej, Partnerstwo Wschodnie jest istotnym priorytetem regionu wspierającym ich realne interesy. Inauguracja Partnerstwa Wschodniego w maju 2009 r. uznana była za ważne wydarzenie podczas Czeskiej Prezydencji UE zakładające intensyfikację politycznych i gospodarczych kontaktów z sześcioma byłymi republikami sowieckimi. Podczas Prezydencji Czech, Polska wpierała projekt Partnerstwa Wschodniego jako Prezydent Grupy Wyszehradzkiej. Konsekwentnie taki priorytet działań jest podtrzymywany przez Węgry, które w tym roku przejęły przewodnictwo V4.

Grupa Wyszehradzka (zwana wyszehradzką czwórką -V4) powstała w 1991 r. na mocy wspólnej deklaracji Polski, Czechosłowacji i Węgier. Priorytetowymi celami współpracy było wspieranie  przemian związanych z transformacją i stworzenie państwa prawa, promowanie praw człowieka, gospodarki wolnorynkowej, a przede wszystkim wspólne dążenie do integracji z UE oraz z NATO. Grupa Wyszehradzka pełniła funkcję uzupełnienia oraz wzmocnienia integracji w ramach UE. Akcesja państw V4 do UE w 2004 r. wiązała się z przyjęciem nowych wyzwań oraz poszerzeniem spektrum działań: wzmocnienie tożsamości Europy Środkowo-Wschodniej poprzez wymianę kulturalną, prowadzanie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz Polityki Sąsiedztwa UE, dzielenie się doświadczeniami z państwami Europy Wschodniej z procesu  demokratyzacji oraz integracji ze strukturami euro-atlantyckimi. W nowej perspektywie finansowej UE współpraca trans graniczna może zyskać na znaczeniu, ponieważ coraz częściej podkreśla się, że regiony charakteryzujące się podobnymi cechami lepiej się integrują na poziomie politycznym, gospodarczym oraz społecznym. Z tych powodów Grupa Wyszehradzka jest inicjatywą o dużym i stale rosnącym potencjale.
Źródło: http://www.visegradgroup.eu/